[ powrót ] [ Spis treści ] [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ dalej ]
Debian GNU/Linux zawiera kompletny kod źródłowy dla wszystkich zawartych w nim
aplikacji, więc powinien działać na wszystkich platformach, które są wspierane
przez jądro Linux; szczegóły można znaleźć w Linux
FAQ
Obecne wydanie systemu Debian GNU/Linux 4.0, zawiera kompletną binarną dystrybucję dla następujących architektur:
i386: obejmuje komputery pracujące z procesorami Intela lub kompatybilnymi z Intelem, czyli Intelowskie 386, 486, Pentium, Pentium Pro, Pentium II (zarówno Klamath jak i Celeron), Pentium III, i większość kompatybilnych procesorów AMD, Cyrix i innych.
m68k: obejmuje komuptery Amiga i Atari posiadające procesory Motorola 680x0 dla x>=2; z MMU.
alpha: systemy Alpha produkowane przez Compaq/Digital
sparc: obejmuje systemy Sun'a: SPARC i większość UltraSPARC.
powerpc: obejmuje maszyny PowerPC IBM/Motorola, wlicząjąc w to CHRP, PowerMac i maszyny PReP.
arm: maszyny ARM i StrongARM.
mips: systemy big-endian MIPS SGI: Indy i Indiago2; mipsel: maszyny little-endian MIPS, Digital DECstations.
hppa: maszyny Hawlett-Packard'a PA-RISC (712, C3000, L2000, A500).
ia64: komputery Intel IA-64 ("Itanium").
s390: systemy IBM S/390 mainframe.
Binarna dystrybucja Debiana dla architektury Sparc64 (natywny UltraSPARC) jest obecnie w trakcie rozwoju.
Więcej informacji dotyczących uruchamiania systemu, partycjonowania Twoich
dysków, obsługi urządzeń PCMCIA (PC Card) i podobnych zagadnień można znaleźć w
Installation Manual, który jest dostępny na Naszej stronie WWW http://www.debian.org/releases/stable/installmanual.
Deweloperzy Debiana komunikują się z twórcami innych dystrybucji Linuksa w celu zachowania binarnej kompatybilności pomiędzy dystrybucjami Linuksa. Większość linuksowych, komercyjnych produktów działa równie dobrze pod kontrolą Debiana jak i pod kontrolą systemów dla których zostały stworzone.
Debian GNU/Linux przestrzega Linux
Filesystem Hierarchy Standard. Jednak standard dopuszcza własną
interpretację niektórych zasad w nim opisanych, więc mogą istnieć nieznaczne
różnice pomiędzy Debianem a pozostałymu systemami Linuksowymi.
Dla większości aplikacji kod źródłowy Linuksa jest kompatybilny z innymi systemami Uniksowymi. Linux wspiera prawie wszystko co jest dostępne w Uniksach System V i darmowowych oraz komercyjnych pochodnych BSD. Jednak w obszarze biznesu związanego z Uniksem takie twierdzenie nie ma prawie żadnego znaczenia, ponieważ nie ma sposobu aby je udowodnić. W przemyśle związanym z tworzeniem oprogramowania wymagana jest całkowita kompatybilność, a nie kompatybilność "w prawie" wszystkich przypadkach. Z tego powodu przez lata narastała potrzeba stworzenia standardu, i dzisiaj takim głównym standardem kompatybilności kodu źródłowego w Uniksowych systemach operacyjnych jest POSIX.1 (IEEE Standard 1003.1-1990).
Linux w zamierzeniach ma przestrzegać POSIX.1, ale certyfikat POSIX.1 (i FIPS 151-2) jest dosyć drogi; stąd praca na zasadach zgodnych z POSIX jest dla deweloperów Linuksa trudniejsza. Koszty certyfikatu sprawiają, że zdobycie przez Debiana certyfikatu, nawet w przypadku przejścia procesu sprawdzania, jest mało prawdopodobne. (Proces ten jest obecnie przeprowadzany za darmo, więc oczekuje się, że więcej ludzi będzie pracować zgodnie z wytycznymi POSIX.1)
Unifix GmbH (Braunschweig, Niemcy) stworzył system Linuksowy, który dostał certyfikat jako system zgodny z FIPS 151-2 (rozszerzenie POSIX.1). Ta technologia jest dostępna we własnej dystrybucji Unifix nazwanej Unifix Linux 2.0 i w Linux-FT Lasermoon'a.
Różne dystrybucje Linuksa używają różnych formatów pakietów i różnych programów do zarządzania tymi pakietami.
Jest dostępny program, który rozpakuje pakiet Debiana na komputerze, gdzie
zainstalowana jest inna dystrybucja Linuksa, i generalnie będzie działał, w
sensie takim, że pliki będą rozpakowane. Odwrotna sytuacja prawdopodobnie też
zachodzi, to znaczy program rozpakowujący pakiety RedHata albo Slackware'a na
komputerze z dystrybucją opartą o system Debian GNU/Linux prawdopodobnie
rozpakuje pakiet i umieści większość plików w zamierzonych katalogach. W
większości jest to konsekwencja istnienia (i ogólnego przestrzegania zasad)
Linux Filesystem Hierarchy Standard. Pakiet Alien jest używany do
konwersji pomiędzy różnymi typami pakietów.
Większość menadżerów pakietów zapisuje swoje pliki administracyjne kiedy są używane do rozpakowywania archiwum. Te pliki administracyjne zwykle nie są ustandaryzowane. Dlatego rozpakowanie pakietu Debiana na 'obcym' komputerze będzie miało nieprzewidywalne efekty (a zwłaszcza nie użyteczne) dla działania menadżera pakietów używanego na tym komputerze. Analogicznie, programy do zarządzania pakietami z innych dystrybucji mogą skutecznie rozpakować swoje archiwa na komputerze z zainstalowanym Debianem, ale prawopodobnie spowoduje to, że menadżer pakietów Debiana nie będzie poprawnie działać, gdy trzeba będzie zaktualizować lub usunąć pakiety, lub nawet podczas tworzenia listy pakietów zainstalowanych w systemie.
Linux File System Standard (a więc i Debian GNU/Linux) wymaga, aby podkatalogi w /usr/local/, były w pełni dostępne dla użytkowników. Dlatego użytkownicy mogą rozpakować 'obce' pakiety w tym katalogu, zarządzać ich konfiguracją, aktualizować i usuwać zależnie od potrzeby.
Czy na pewno ciągle masz takie programy? :-)
Aby uruchomić program, który ma format a.out (np., QMAGIC lub ZMAGIC),
Bądź pewny, że Twoje jądro wspiera uruchamianie programów wykonywalnych a.out, albo poprzez wkompilowanie tego bezpośrednio do jądra (CONFIG_BINFMT_AOUT=y) albo jako moduł (CONFIG_BINFMT_AOUT=m). (Pakiet z obrazem jądra Debiana zawiera moduł binfmt_aout.)
Jeżeli jądro Twojego Debiana obsługuje uruchamianie plików wykonywalnych a.out za pośrednictwem modułu, wtedy musisz być pewny, że moduł binfmt_aout jest załadowany. Możesz to zrobić w czasie procesu startu sytemu poprzez dodanie lini binfmt_aout do pliku /etc/modules. Możesz to także zrobić z lini poleceń, poprzez wpisanie polecenia insmod DIRNAME/binfmt_aout.o gdzie DIRNAME jest nazwą katalogu, gdzie jest przechowywany moduł zbudowany dla tej wersji jądra, która w danej chwili jest używana. W systemie z jądrem w wersji 2.2.17 DIRNAME będzie /lib/modules/2.2.17/fs/.
zainstaluj pakiet libc4, który możesz znaleźć w jednej z
dystrybucji wydanej przed 2.0 (ponieważ wtedy usunięto ten pakiet). Możesz
spróbować jakiegoś starego CD-ROMu z Debianem (Debian 1.3.1 nadal zawiera ten
pakiet) lub zobacz ftp://archive.debian.org/debian-archive/.
Jeśli program, który chcesz uruchomić jest klientem X-ów a.out,
zainstaluj pakiet xcompat (zobacz powyżej w celu sprawdzenia
dostępności).
Jeśli posiadasz komercyjny program w formacie a.out, to dobry czas na poproszenie autorów o aktualizację w formacie ELF.
Tak. Zainstaluj po prostu wymagane biblioteki libc5 z części
oldlibs (zawierającej stare pakiety właśnie dla zgodności ze
starymi aplikacjami).
Tak. Zainstaluj libc5-altdev i altgcc (z części
oldlibs). Możesz znaleźć odpowiednie, skompilowane z libc5
gcc i g++ w katalogu
/usr/i486-linuxlibc1/bin. Umieść je w zmiennej $PATH tak by
make i inne programy uruchamiały je jako pierwsze.
Jeśli musisz skompilować klienta X-ów libc5, zainstaluj pakiety
xlib6 i xlib6-altdev.
Uważaj, bo środowisko libc5 nie jest już w pełni obsługiwane przez nasze pakiety.
Pliki znajdujące się w katalogu /usr/local/ nie są pod kontrolą systemu zarządzania pakietami Debiana. Dlatego dobrą praktyką jest umieszczanie źródeł swoich programów w /usr/local/src/. Dla przykładu możesz rozpakować pliki z archiwum "cośtam.tar" do katalogu /usr/local/src/foo. Po kompilacji binaria przenieś do /usr/local/bin/, biblioteki do /usr/local/lib/, a wszelkie pliki konfiguracyjne do /usr/local/etc/.
Jeśli Twoje programy i/lub pliki naprawdę muszą być umieszczone w jakichś innych lokalizacja to nadal możesz trzymać je w /usr/local/ i utworzyć odpowiednie dowiązania symboliczne z wymaganych lokalizacji do /usr/local/. Np. możesz zrobić dowiązanie
ln -s /usr/local/bin/cośtam /usr/bin/cośtam
W każdym przypadku, jeśli licencja programu pozwala na redystrybucję powinieneś zastanowić się nad stworzeniem pakietu i przesłaniu go do Debiana. Przewodniki jak stać się opiekunem pakietu są załączone w podręczniku Polityki Debiana (zobacz Jakie inne dokumentacje istnieją dla systemu Debian GNU/Linux?, Rozdział 11.1).
Taki błąd oznaczać może, że program jest złączony z bibliotekami X11 w wersji
libc5. W takim przypadku musisz zainstalować pakiet
xlib6 z części oldlibs.
Możesz otrzymywać podobne komunikaty o błędach odnoszące się do pliku
libXpm.so.4. W takim przypadku należy zainstalować bibliotekę XPM w wersji
libc5 z pakietu xpm4.7 z części oldlibs.
Zamiast bazy oraz biblioteki termcap Debian używa bazy terminfo oraz biblioteki ncurses opisującej interfejsy terminali. Użytkownicy kompilujący programy, które wymagają pewnej wiedzy o interfejsie terminali powinni podmienić odwołania do biblioteki libtermcap na libncurses.
By obsługiwać binaria, które zostały już połączone z biblioteką
termcap i do których nie posiadasz źródeł, Debian udostępnia
pakiet termcap-compat. W nim zawarte są
libtermcap.so.2 i /etc/termcap. Zainstaluj ten
pakiet jeśli program nie uruchamia się wypisując komunikat "can't load
library 'libtermcap.so.2'" lub wspomina o brakującym pliku
/etc/termcap.
AccelX używa do instalacji biblioteki termcap. Zobacz Dlaczego nie mogę skompilować programów używających libtermcap?, Rozdział 3.10.
Musisz zainstalować pakiet motifnls, który dostarcza pliki
konfiguracyjne dla XFree-2.1 pozwalające aplikacjom Motifa skompilowanym pod
XFree-2.1 uruchamiać się pod XFree-3.1.
Bez tych plików niektóre aplikacje Motifa skompilowane na innych komputerach (takich jak Netscape) mogą się zawieszać przy próbie kopiowania i wklejania do pól tekstowych. Mogą występować również inne problemy.
[ powrót ] [ Spis treści ] [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ dalej ]
Debian GNU/Linux FAQ
wersja 4.0.3, 26 June 2008